Kattencafé Poespas in Leeuwarden: snorrebaarden first! 

Welkom in het nieuwe kattencafé Poespas in Leeuwarden. Hier draait het om beesten. Mensen kunnen er werkervaring opdoen. Na een crowdfundactie kon het café open, bijzonder in zijn soort.

Door Karin de Mik

Boefje, de zwart witte ex-kater, staart naar buiten. Hij zit in de brede vensterbank vol kussens van Kattencafé Poespas in Leeuwarden en kijkt naar het verkeer dat voorbijrijdt op het Noordvliet. De rood-witte Mango (1,5) heeft zich even teruggetrokken in de eigen ruimte voor de vier katten, die hier wonen. Daar kunnen ze eten, drinken, op de kattenbak of gewoon even uitrusten van al het mensenbezoek. De 24 weken oude Lily en Romy buitelen over elkaar heen en rennen daarna achter een balletje aan dat over de grond rolt. 

Het gebeurt allemaal in café Poespas in Leeuwarden. Het is een bijzonder café, sinds eind 2016 open: het is onderdeel van de ROZ Zorggroep en daarmee een plek waar mensen, met een afstand tot de arbeidsmarkt, werkervaring kunnen opdoen. Zij krijgen instructies over hoe om te gaan met de snorrebaarden. Zorgaanbieder ROZ Groep beheert ook het Tromptheater in Leeuwarden en Moto Zorg, een werkplaats en winkel met motoren, waar mensen met een beperking werken. Dat gebeurt ook in Poespas, waar mensen met een licht verstandelijke handicap of psychiatrische problematiek als vrijwilliger aan de slag gaan. 

Na een crowdfundactie dit voorjaar, die 16.000 euro opbracht, kon het café echt open. Met het geld werden de verbouwing, de inrichting, keukenapparatuur en de kattenspeeltjes betaald. René de la Porte van RondomZorg vertelt dat er gezocht werd naar een dagprogramma waarin medewerkers echt zinvol werk ervaren. “Dat lukt hiermee beter dan met simpel productiewerk.” 

Per dagdeel werken er gemiddeld vier mensen in het kattencafé. De la Porte: ,,We zitten nog in de opstartfase. Deze week gaan we ook zaterdag open en binnen twee maanden ook op de zondag. Op den duur gaan we ook lunches en avondeten aanbieden.” 

Huisregels 

Bij Poespas stap je niet zomaar binnen, zoals in een gewoon café. De gasten zijn hier letterlijk te gast in de leefomgeving van de poezen. Ze dienen zich van tevoren aan te melden via de website en mogen maximaal twee uur blijven. Wie binnenstapt in het pand aan het Noordvliet (voorheen Anna Blamanhuis) wordt hartelijk ontvangen, maar ook direct gewezen op de huisregels.

Katten mogen niet worden opgepakt noch gevoerd. Ze kiezen jou wel uit. De diertjes moeten naar jou toekomen als gast. Anders laat je ze met rust. ,,De twee uur houden we aan omdat dit voor de katten overzichtelijker is”, licht coördinator Djamiela van der Zee toe. ,,We willen liever geen bomvol café en niet te veel in- en uitloop. Je wilt als gast dat de katten naar je toe komen en even op je schoot gaan zitten. Dat gebeurt alleen als er voldoende ruimte en rust is.” Daarom ook staan er maar vier tafels en is er maximaal plaats voor 24 gasten. 

Tearoom 

Jindra Rotscheid studeert diermanagement aan Van Hall Larenstein en loopt stage bij Poespas. Zij let vooral op het welzijn van de katten en zegt daarom vooral heel blij te zijn met de eigen cats only-ruimte voor de diertjes. Die grenst aan het huiskamercafé annex tearoom. Via een kattenluikje kunnen de poezen daar naar binnen. ,,Daar kunnen ze zich terugtrekken en hun rust pakken,” licht ze toe. Hoog aan de wand hangen houten kistjes waar de katten op kunnen springen. ,,Hoogte is belangrijk. Katten voelen zich veilig als ze hoog kunnen zitten.” 

Ook vindt ze de huiselijke sfeer een voordeel voor de katten. In kattencafés in Japan bijvoorbeeld zitten vaak veel katten in een relatief kleine ruimte. ,,Daar ben ik geen fan van.” Daarom hanteert Poespas een maximum van zes, hooguit acht katten. ,,Het plan is om er over een half jaar een paar oudere, moeilijk plaatsbare katten bij te halen.” 

Knuffeltherapie 

Cliënt Carlos - groen overhemd, zwarte broek – serveert vier bezoekers schoteltjes met gebak. In de melk van de cappuccino is, heel toepasselijk, een poezenkopje zichtbaar. Een van de gasten is Daphne Schadé, die met twee vriendinnen aanschuift aan een tafeltje. ,,Dit wordt mijn stamcafé!’' grapt ze  ,,Je wordt hier echt vrolijk. Het is een soort knuffeltherapie die de diertjes je geven. Contact tussen mens en dier is heel belangrijk. En weet je, de aanwezigheid van katten schept een heel andere sfeer. Er is geen ruimte voor nare gesprekken.” 

Boefje is inmiddels op een stoel gekropen die onder tafel is geschoven. Mango is naar de kattenruimte vertrokken en alleen de twee speelse jonge katjes dartelen nog rond in het café. 

Stressgevoelig 

Woordvoerder Dik Nagtegaal van de Dierenbescherming zegt in een reactie dat het Leeuwarder poezencafé goed doordacht lijkt opgezet, mede door de aparte ruimte voor de dieren. Ook dat het café alleen op afspraak kan worden bezocht, is een voordeel, meent hij. ,,Katten zijn stressgevoelige dieren, dus het is belangrijk dat ze zich terug kunnen trekken. Een kat moet zijn eigen gang kunnen gaan.” De Dierenbescherming is overigens niet per se tegen kattencafés, maar volgt het fenomeen wel kritisch. ,,Het is toch ook wel zo dat dieren in een kunstmatige situatie worden gezet om mensen te vermaken.” 




Meer Fryslân

Miljoenenproject bij Jorwert: een nieuw klooster

Een voetpad brengt de moderne pelgrims van het nieuwe klooster naar Jorwert, want daar blijft de tempel. Maar een vervallen boerderij buiten het dorp wordt de plek voor bezinning. De droom van dominee Hinne Wagenaar krijgt gestalte in Nij Kleaster.

Door Karin de Mik
 

Wilt u vrachtwagen bij de koffie?

Als belangen botsen kan de overheid het niet snel goed doen. De bevoorrading van winkels en horeca in de binnenstad is zo'n thema. Als bezoeker of terrasgast erger je je aan vrachtwagens voor je neus. Maar wanneer moeten winkels en horeca dan bevoorraad worden?

Door André Keikes

Publiek PC omarmt tactische kaatsers

Er was een blokjesincident, en er was een slag van de dag. Belangrijker is evenwel dat op de PC het kaatspubliek zich begint te roeren ten gunste van inzicht en tactiek en ten nadele van bruut geweld. Markeert de PC van 2017 een ommekeer of is dat slechts een illusie?

Door Wio Joustra
 

Terug naar vroeger met een twist

Spijt komt altijd te laat. Dan is een gebouw al afgebroken, een vaart al gedempt en rest alleen nog de warme herinnering. Maar af en toe kunnen mensen het niet laten en besluiten ze tot herbouw of graven ze een gedempt water gewoon weer open. Het geïdealiseerde verleden haal je er niet mee terug, maar de gezelligheid wel.

Door André Keikes
 
 
Pagina 1 van 28 | Volgende