André Keikes wint prestigieuze essayprijs

Met een ,,origineel en goed geschreven essay’’ over de lentedagen heeft de Leeuwarder journalist en schrijver André Keikes de Jan Hanlo Essayprijs Klein gewonnen.

Door De Redactie

André Keikes is trefzeker. Met observaties als ‘Nederlanders zijn geen stilzitters’ maakt hij in zijn ongepubliceerd essay De waan van vrede in het park volgens de jury een sociologie van de Nederlanders in een notendop. De jury, onder voorzitterschap van Xandra Schutte, is lovend: ,,Keikes is geestig, spottend en soms sardonisch.’’ Het essay deed de jury hardop lachen.

Het essay van André Keikes wordt gepubliceerd in De Groene Amsterdammer van 25 mei 2017. Een klein citaat uit het essay De waan van vrede in het park:

'Mannen met schuurmachines weten van geen ophouden. Acht uren aan één stuk is niks. Het liefst zijn hen de warme juni-avonden, uitlopend in het late licht van de langste dag. Je hoort stemmen, de stemmen in andere tuinen, zachte gesprekken, het getinkel van glazen, een flard muziek, de vriendelijke wereld van noordelijke zomers. Maar mannen met schuurmachines musiceren niet, lezen en praten niet, kennen geen lievelingsgerechten, geen wijn, gaan niet op reis. Het geld dat ze hebben gespaard, besteden ze aan grote dozen met een vulling van plastic vellen, waarin zich geurige nieuwe apparaten bevinden, door kindervingers in elkaar gezet in strenge landen. Gebruiksaanwijzingen hoeven de mannen niet te lezen, schuurders weten waar te drukken en zo de avonden van de wereld te beheersen.'

De jury had de keuze uit zo’n veertig inzendingen voor de Jan Hanlo Essayprijs Klein. André Keikes was eerder samen met Coco Schrijber en Deru Schelhaas genomineerd. Keikes voelt het als een grote eer. De nominatie voor de prestigieuze prijs was voor hem al ,,een fraaie erkenning zeker gezien de grote namen die de prijs eerder wonnen’’. De jury kende bij de beoordeling de auteursnamen niet.

Keikes heeft een trofee en een geldprijs van 1500 euro in ontvangst genomen tijdens de feestelijke bijeenkomst in De Balie in Amsterdam. Daar heeft Sana Valiulina de Jan Hanlo Essayprijs 2017 toegekend gekregen (trofee en 7000 euro) voor de gepubliceerde essaybundel Winterse buien (Prometheus).

De essays draaien allemaal rond het meegegeven thema ‘Is dromen nou alleen maar slecht’. Alle drie genomineerde essays zijn volgens de jury oorspronkelijk en licht, terwijl ze iets fundamenteels proberen te zeggen. Alle drie eigenden ze zich het motto van Hanlo op een mooie manier toe. De jury vindt ze aangenaam springerig. De jury koos uiteindelijk voor het essay van Keikes ,,dat bij die springerigheid het meest consistent is en een scherpe minisociologie bevat.

 ,,In het algemeen vraagt het schrijven over dromen om literair grootmeesterschap’’, zegt juryvoorzitter Xandra Schutte. ,,Niets wordt snel zo particulier – en zo saai als de droom van een ander.’’ 

De Jan Hanlo Essayprijs is een tweejaarlijkse prijs die voor het eerst werd uitgereikt in 1999, na de dertigste sterfdag van de schrijver. De Jan Hanlo Essayprijs Groot – voor de beste essaybundel – is de belangrijkste essayprijs van Nederland. De Jan Hanlo Essayprijs Klein is de prijs voor het beste ongepubliceerde essay. De prijzen zijn op 17 mei 2017 uitgereikt tijdens een avondvullend programma over essayistiek met voordrachten van Arjen van Veelen, Thomas Heerma van Voss, Miriam Rasch en Hans Maarten van den Brink. 

Laatst gewijzigd op 18-05-2017 om 09:39 uur




Meer Cultuur

Musicus Hoite Pruiksma kiest in culturele revolutie voor het artistieke

Er moet altijd een innerlijke noodzaak zijn voor de dingen die je doet. Dat is het leitmotiv dat musicus Hoite Pruiksma (1958) al zijn leven lang hanteert. Dat geldt zeker voor de eerste Fryske Johannes Passion van zijn hand, die in 1999 in Workum in première ging. Dertien jaar heeft hij er aan gewerkt, vijf keer begon hij opnieuw.

Door Marita de Jong

Beeld en taal gekoppeld in 111 x Keunst op syn Frysk 

Kunstwerken vormen de basis voor 111 x Keunst op syn Frysk. De fascinatie voor de Friese taal leidt tot mooie vondsten. Woorden als 'strewelleguod' en 'wjittering' krijgen daarna verbeelding met Friese schilderijen. Zo gaat museale kunst en taal in een boek de wereld over.

Door Marita de Jong
 

Je zult maar Fries zijn in een literaire roman

Kom je een Fries tegen in de Nederlandstalige literatuur, dan gaat het doorgaans om een simpele, oude zonderling, die op onverwachte momenten rake dingen zegt. Van die dingen waar anderen, politiek correct als ze zijn, niks over durven zeggen. Betrouwbaar en eerlijk zijn ze wel. 

Door André Keikes

Fryske Mattéus Passy in 2018: door fout zijn het er twee

Culturele Hoofdstad 2018 inspireert tot zaken die er al lang zijn. Een Fryske Mattéus Passy door het Noord Nederlands Orkest in het feestjaar 2018 lijkt op iets bijzonders. Blijkt er opdracht gegeven voor een vertaling, niet wetende dat Eppie Dam deze in 2008 al gemaakt heeft. 

Door Marita de Jong
 

Zorgplicht voor verweesde beelden, of toch verval

Waar is de zorgplicht voor openbaar kunstbezit? Inwoners van Gorredijk konden stemmen over de toekomst van het beeld de Levende Ent van kunstenaar Jaap van der Meij, dat voor cultureel centrum De Skâns staat. Vier opties: opblazen, in stukken zagen, afbouwen en herstellen en verplaatsen. 

Door Marita de Jong
 
 
Pagina 1 van 9 | Volgende