De liefde ontrafeld met dans in het zand

Als de voorstelling voor even ontaardt in uitgeschreeuwde frustratie laat dit de toeschouwers van ‘Wachten op de Liefde’ van de Dansdivisie niet ongemoeid. Deze dansavond in het Leeuwarder Bos is allerminst eentje van ‘en ze leefden nog lang en gelukkig.

Door Nico Hylkema

De omgeving van het Leeuwarder Bos is verlicht met lampen van diverse kleuren, met rood als overheersende kleur. Rood is de kleur van de jurken van de dansers, van de overhemden van dichters Elmar Kuiper, Sygrid Kingma en Arjan Hut. Rood als de kleur van de liefde. Volgens choreografe Marlien Seinstra is het thema voor de meeste mensen al te herkenbaar. We wachten allemaal op de liefde.

We hunkeren, raken vertwijfeld, worden boos om ons er uiteindelijk bij neer te leggen, dat heel wellicht het ideaalbeeld van onze jeugd op fabels is gestoeld. Daarmee is Wachten op de Liefde geen romantische voorstelling.

De dansers komen in hun fel rode jurken het veld op in het Leeuwarder Bos. Licht onheilspellende muziek van Peter Sijbenga weerklink. Eerst afwachtend in het gras, langzaam aanvullend uit het bos. Aan de wachtende houding komt pas een eind als dichter Elmar Kuiper begint voor te dragen.

In zijn prachtige Fries heeft hij het publiek al snel in de macht. Dan dienen de toeschouwers zich om te draaien op hun boomstammen en het toneel verschuift naar een kleine zandvlakte. Het werken op lokatie vraagt veel van de dansers. Zeker als het even licht druppelt.

Het voordeel is het snel intredende donker, waardoor verlichting en rook een fraai effect geven. Soms al te feeëriek, maar in de vaak heftige uitingen wordt dit meer dan voldoende gecompenseerd.

Bos

Waarom het Leeuwarder Bos? Voor Marlien Seinstra kleven speciale herinnering aan het bos. Als jong meisje plantte ze de eerste bomen van dit mooie stukje wildernis ten Noorden van Leeuwarden. Zoekende naar de een locatie voor haar nieuwe dansstuk kwam ze al snel op het nieuwe bos.

Ook omdat het voor de meeste Leeuwarders een volstrekt onbekend fenomeen is. Het heeft veel voeten in aarde gehad de geldschieters te overtuigen, maar het resultaat is uiteindelijk verbluffend.

Pramen

Het publiek, aangevoerd op pramen, is stil, soms een enkel gegniffel, maar ook schrik. Zeker wanneer de dansers de frustratie over de liefde over het publiek heen schreeuwen. Dan deinzen ze even terug. Maar er is ook het moment van ontroering, als uit de bossen het ontroerende geschreeuw van een man klinkt: Ik hâld van dy.

Elmer is niets ontziend in zijn gedachten met een sterk erotische aard. De dansers maken ook weinig geheim van wat ze uitdrukken met hun bewegingen. Toch verzacht de schoonheid van het tafereel de harde taferelen. Het bos blijkt een schitterend podium.

Als uiteindelijk de dansers het zand van het podium tussen de vingers laten wegglippen als de verloren ideale liefde, komt het publiek even tot adem. Dan barst het uit in een klaterend applaus. Ongedeerd door de optrekkende kou, hebben de toeschouwers ademloos gekeken naar dit zo heftige, vertederende en soms confronterende tafereel.

In de praamvaart op de terugweg wordt er druk nagepraat. Het enthousiasme over het geheel is groot. ,,Waarom hebben we dit niet op Oerol gezien?’’ Tja, Leeuwarden kan even mooi zijn. Het is de verdienste van Marlien dat ze dit heeft laten zien. De première is in ieder geval geslaagd.

De voorstelling Wachten op de Liefde is nog te zien tot en met zondag 11 september. Kaarten zijn bij de boot te kopen voor €19, 50 of bij de VVV. Meer informatie op www.dedansdivisie.nl




Meer Cultuur

Meekijken over de schouder van Bach

De driedelige Bijbel van Calov, die Johann Sebastian Bach (1685-1750) thuis geregeld opensloeg, waarin hij las, woorden onderstreepte en aantekeningen maakte, is heruitgegeven door Dingeman van Wijnen in Franeker. Het is een groot eerbetoon aan de componist Bach.

Door Marita de Jong
 

Zijn werk vormt de geschiedenis van Frans Walon 

Kunstenaar Frans Walon is altijd op jacht naar nieuwe beelden. Altijd heeft hij papiertjes bij zich. Om te tekenen, of om woorden en zinnen op te schrijven. Zijn werk is te zien bij Galerie Hoogenbosch in Gorredijk. Samen met dat van vrienden: Frans Walon & the Outsiders.

Door Marita de Jong
 

Het stil fluisterende oeuvre van Morandi 

Gestaag werkte de beroemde Italiaanse schilder Giorgio Morandi decennia aan zijn 'stil, fluisterend oeuvre'. Van New York ot Tokio vechten ze om zijn vaasjes. Het is Museum Belvédère in Oranjewoud gelukt zijn stillevenkunst in een expositie te tonen. Een wonder is geschied.

Door Marita de Jong

Leeuwarden door de ogen van kunstenaars

De Culturele Hoofdstad van Europa gevangen in schilderijen door de eeuwen heen. Dat is het thema van Leeuwarden De mooiste stadsgezichten van 1600 tot nu toe, die het hele jaar te zien is in Historisch Centrum Leeuwarden. Verspreid door de stad, in parkeergarages, etalages en bijvoorbeeld in de Kanselarij en de Harmonie hangen nog eens 25 pareltjes.

Door Marita de Jong
 
 
Pagina 1 van 11 | Volgende